ഏകയായി വഴിമരച്ചോട്ടിൽ
തീരാ നൊമ്പരമേറിയവൾ ഇരിന്നു
ചിന്നിപ്പോയ കണ്ണാടി ഹൃദയവും പുഞ്ചിരിക്കാൻ മറന്നു പോയ ഒരു മുഖവും മാത്രമാണ് തനിക്ക് ബാക്കിയുള്ളതെന്ന് വേദനയോടെ അവൾ മനസ്സിലാക്കി.
പ്രണയം ഏറ്റു പറയാൻ പലരും വരുമെന്ന് അവൾ കേട്ടുവത്രെ.
പക്ഷെ ആ വഴിയോരത്തു ആരെയും തന്നെ കണ്ടില്ല.
"ഇനി വന്നിട്ടും കാര്യമില്ല" അവൾ പറഞ്ഞു.
ഹൃദയം എന്നെന്നേക്കുമായി താഴിട്ടു പൂട്ടി
താക്കോൽ കൂട്ടം പ്രണയമെന്ന വികാരമില്ലാത്തൊരുടെ ഇടയിലേക്ക് വലിച്ചെറിഞ്ഞു അവൾ എങ്ങോട്ടെന്നില്ലാതെ നടന്നകന്നു.
എങ്ങോട്ടെന്ന ചോദ്യത്തിൽ അവൾക്കൊരുത്തരമേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളു
ചില സ്വപ്‌നങ്ങൾ വെട്ടിപ്പിടിക്കാൻ ഉണ്ടെന്നുള്ള ഉത്തരം.

ഞാൻ മാത്രമല്ല

കാവിൽ വിളക്ക് കത്തിക്കേണ്ട സമയം ആയി എന്ന്  അമ്മുമ്മ ചേച്ചിയോട് പറയുന്നത് കേട്ടു . " ഉണ്ണിമോൻ  കൂടെ വരുന്നോ ?" കുഞ്ഞേച്ചി ചോദിച്ചു . ഒന്നും മിണ്ടാതെ എന്നത്തേയും പോലെ കുഞ്ഞേച്ചിടെ കൈത്തുമ്പിൽ പിടിച്ചു കാവിലേക്ക് പോയി.  പടിഞ്ഞാറേ  വീട്ടിലെ അമ്മുക്കുട്ടി അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു. "അമ്മുക്കുട്ടീ..." ഞാൻ വിളിച്ചു. പക്ഷെ അമ്മുക്കുട്ടി കേട്ട ഭാവം നടിച്ചില്ല. ഈ അമ്മുക്കുട്ടിക്ക് ഇതെന്തു പറ്റിയതാണാവോ , അല്ലെങ്കിൽ എന്നെ കാണുമ്പോഴേ ഓടി വരുന്നതാണല്ലോ. തൊഴുതു വണങ്ങി എല്ലാവരും വീട്ടിലേക്ക് മടങ്ങുന്നിതിനടിയിൽ അമ്മുക്കുട്ടി അവിടെ ആൽച്ചോട്ടിൽ ഒറ്റക്കിരിക്കുന്നതു കണ്ടു. അമ്മുക്കുട്ടീടെ അടുത്തേക്ക് പോകാൻ ഇരിക്കെ കുഞ്ഞേച്ചി എന്റെ കൈ പിടിച്ചു വലിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു " ഉണ്ണിമോനെ വാ , ചേച്ചി നല്ല അച്ചപ്പം ഉണ്ടാക്കിയിട്ടുണ്ട് " അമ്മുക്കുട്ടിയെക്കാളും ഒക്കെ വലുത് കുഞ്ഞേച്ചിയുടെ അച്ചപ്പം ആയിരുന്നു. അതുകൊണ്ടുതന്നെ അച്ചപ്പം എന്ന് കേട്ടതും ഞാൻ ഇല്ലത്തോട്ടു ഒറ്റയോട്ടം. ഇല്ലത്തെത്തിയപ്പോൾ അപ്പു ചേട്ടൻ അവിടെയുണ്ടായിരുന്നു. കുഞ്ഞേച്ചിയുടെയും അപ്പുച്ചേട്ടന്റെയും നിശ്ചയം കഴിഞ്ഞിട്ട് അപ്പുച്ചേട്ടൻ ഇപ്പോഴാണ് ഇല്ലത്തേക്ക് വരുന്നത്. അവർ രണ്ടുപേരും ഒറ്റയ്ക്ക് സംസാരിക്കാനായി മുറ്റത്തേക്ക് പോകുന്നത് കണ്ടു. എന്തുട്ടാ ഇവർക്കിത്രയ്ക്കും സംസാരിക്കാൻ , അറിഞ്ഞുകൂടാ. ഞാൻ അവരുടെ പുറകെ പോയി. അവർ തമ്മിൽ എന്തോ വാക്കുതർക്കങ്ങൾ ഉണ്ടായതായി തോന്നി. പിന്നെ കാണുന്നത് അപ്പുച്ചേട്ടൻ കുഞ്ഞേച്ചിയുടെ കൈ ഞെരിച്ചു പിടിക്കുന്നതാണ്. " എന്റെ കുഞ്ഞേച്ചിയെ ഉപദ്രവിക്കാറായോ ?" രോഷാകുലനായി ഞാൻ അവരുടെ ഇടയിലേക്ക് ചെന്നു. " ചെട്ടനാണ് എന്ന് കരുതി എന്തും കാട്ടം എന്നാണോ കരുതിയിരിക്കണേ ?" ഞാൻ ചോദിച്ചു. ഈ പയ്യൻ ഇതെന്താ ഇവിടെ  എന്ന് പറഞ്ഞുകൊണ്ട് എന്നെ മുറ്റത്തേക്ക് തള്ളിയിട്ട് അപ്പുച്ചേട്ടൻ വെളിയിലേക്ക് പോയി. "ഉണ്ണിമോനെ..." ചേച്ചി കരഞ്ഞു. "കുഞ്ഞേച്ചിക്ക് എന്തെങ്കിലും പറ്റിയോ?" ഞാൻ ചോദിച്ചു. കുഞ്ഞേച്ചി ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല . അല്ല ഇതെന്താ  സന്ധ്യമയങ്ങും നേരം കാവിൽ വെച്ചു  അമ്മുക്കുട്ടി,  ഇപ്പോൾ കുഞ്ഞേച്ചി  ഇവരൊന്നും ഞാൻ പറയുന്നത് കേൾക്കുന്നില്ലേ. അകത്തേക്ക് പോയി അമ്മുമ്മ ഉണ്ണിയപ്പം ഉണ്ടാക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു . കുഞ്ഞേച്ചി തന്ന അച്ചപ്പം കറുമുറാ കഴിച്ചു ഞാൻ നടന്ന സംഭവങ്ങൾ ഒക്കെ അമ്മുമ്മയോടു പറഞ്ഞു കരയാൻ തുടങ്ങി . " അല്ല ഇതിപ്പോ എന്താ എന്റെ കുട്ടിക്ക് പറ്റിയേ ?" അമ്മുമ്മ ഒരു ഉണ്ണിയപ്പം കൊണ്ടുവന്ന്‌ കയ്യിൽ തന്നു. " ഞാൻ കണ്ടതാ അമ്മുമ്മേ , അപ്പുച്ചേട്ടൻ കുഞ്ഞേച്ചീടെ കയ്യിൽ പിടിച്ചു ഞെരിക്കുന്നത്  ഞാൻ കണ്ടതാ" ഞാൻ അലറി
"പാറു കുട്ടിയേ .. നീ ഇങ്ങു വന്നേ . ഉണ്ണിമോൻ വല്ലാണ്ട് പറയുന്നുണ്ടല്ലോ . ഈ കുട്ടി കാണിക്കുന്ന ആംഗ്യ ഭാഷ ആണേല് എനിക്ക് ഒട്ടും തിരിയണുമില്ല". കുഞ്ഞേച്ചി ഓടി പാഞ്ഞു വന്നിട്ട് എന്നെ കൂട്ടക്കൊണ്ട് പോയി. "ഉണ്ണിമോനെ , നീ ആ നടന്നതൊന്നും ആരോടും പറയാൻ ശ്രമിക്കല്ലേ എന്റെ കുട്ടിയേ . ഞാൻ അതൊക്കെ സഹിക്കണം. ഇല്ലെങ്കിലെ ഇല്ലത്തിന്റെ മാനം നഷ്ടപ്പെടും" അന്നെനിക്ക് മനസ്സിലായി , ഞാൻ മാത്രമല്ല , കുഞ്ഞേച്ചിയും ഊമയാണെന്ന്.
ശബ്ദമുണ്ടായിട്ടും സ്വയം ഊമത്വം സ്വീകരിക്കേണ്ടിവന്ന ഒരു പാവം കുഞ്ഞേച്ചി

AN OPEN LETTER TO MY FUTURE DAUGHTER

• Dear Marshmallow ,
  
  Before you step out of my womb some day , I wish to tell you something. Listen to it carefully because you are about to live in a society where you waist line will be compared to an hour glass. You will have to live in a society where your vagina , that has the power to give birth to a whole new generation, will be considered weak and fragile. Beware my child because there will be monsters hiding under masks waiting to screw your vagina with their impure and dirty penises. There will be devil eyes staring at your breasts and impatient hands waiting to hold them whenever they get a chance. You will bleed at the age of 12 and your blood will be considered impure my love. The world will forget that they came out of the same blood that they consider impure. My beautiful, don't think that the flawless fake skin is the definition of beauty. Remember my child, that beauty comes from within, your inner glow matters. Remember child you are capable of doing anything. If they judge you prove them wrong.If they break your heart break their bones. Snatches your virginity without your permission chop off their organ. Anything wrong happens raise your voice. Raises their hands on you rip apart their soul. But do remember my child, not all men are the same. Not all men are monsters. And most importantly learn to say a no at the right time, at the right place , in the right way.
  
  Yours, Anjumma.

Like

I FOUND YOU

In the journey called life,
I looked ahead and found my competitors.
I looked besides and found my family.
I looked above and found God's grace hovering over my head.
I looked below and found demons waiting for my steps to stumble.
I looked behind and found you, giving me a warm smile, telling me that everything is going to be alright, having faith in me , being my pillar of strength.
PS:Thank you.

വീഴ്ച്ചകളിലൂടെ #facing_the_reality_of_life

 പതിനെട്ടു കാരിയായ ഞാൻ ജീവിതത്തിനെ അടുത്തറിയാൻ തുടങ്ങുകയായി.

 " നീ എന്തിനാ പേടിക്കുന്നെ , നീ പഠിപ്പിസ്റ്റ് അല്ലെ , നിനക്ക് നല്ല മാർക്ക് ഉണ്ടാകുമല്ലോ "  പന്ത്രണ്ടാം ക്ലാസ്സിന്റ്റെ റിസൾട്ട് വരുന്നതിനു തൊട്ടുമുന്നെ വരെ ഞാൻ കേട്ടുകൊണ്ടിരുന്ന മെയിൻ ഡയലോഗ് . റിസൾട്ട് വന്നുകഴിഞ്ഞപ്പോ "പൊട്ടിച്ചിരികൾക്കും ദയനീയതയ്ക്കും മുന്നിൽ മുട്ടുകുത്തി പോയി. പിന്നെ കണ്ടവരൊക്കെ ഒരൊറ്റ ചോദ്യമായിരുന്നു " നിനക്കിത് എന്തുപറ്റിയെടാ? ഇത്രക്കും കുറഞ്ഞു പോയതെന്താ " . അതെ ഇവിടെനിന്നാണ് എന്റ്റെ വീഴ്ചകൾ തുടങ്ങിയത് . ഈ വീഴ്ചയുടെ മറുവശത്ത് ജീവിതം എന്ന സത്യാവസ്ഥ കാത്തിരിപ്പുണ്ടെന്ന് അറിഞ്ഞില്ല . ഒരു ദയയും ഇല്ലാതെ ജീവിതം എന്നെ അലക്കി പിഴിഞ്ഞപ്പോൾ അത് കണ്ടു ചിരിച്ചവർ ഒരുപാടുണ്ട്.

കഴിഞ്ഞത് കഴിഞ്ഞു ഇനി മുന്നോട്ടുള്ള വഴി നോക്കാം എന്ന നിലപാട് എടുത്ത ഞാൻ എഞ്ചിനീയറിംഗ് എൻട്രൻസിനു ചേർന്നു. അവിടുത്തെ ആദ്യത്തെ എക്സാമിൽ തന്നെ ലാസ്‌റ് റാങ്ക് . ഒയ്യൊ !!!! ഒരു വർഷം ഡ്രോപ്പ് ചെയ്യുകയും ചെയ്തു ... ഇനി ഇപ്പോൾ എന്ത് ചെയ്യും എന്ന വേവലാതി ആയി . ഒട്ടുമിക്ക എക്സമുകളിലും അവസാനത്തെ റാങ്കിൽ വന്ന് വന്ന് അതൊരു വലിയ സംഭവം അല്ലാതെ ആയി . എന്തായാലും എൻട്രൻസ് ക്ലാസ്സ് കൊണ്ട് ഒരു ഗുണമുണ്ടായി , തോൽവിയുടെ രുചി അറിഞ്ഞു . പൊട്ടി എന്നും മണ്ടിയെന്നും വിശേഷിക്കപ്പെട്ടു .
കഥകളും കവിതകളും എഴുതുന്ന ശീലം തുടർന്നുകൊണ്ട് ഇരുന്നു . അറിയാതെ എങ്ങാനും എന്റ്റെ എഴുത്ത് ക്ലാസ്സ്‌മെറ്റിസിന്റ്റെ കയ്യിൽ പെട്ടാൽ അതിനെ പുച്ചിച്ചുതള്ളും .

ഇപ്പോൾ ദാ എൻട്രൻസ് ഒക്കെ കളഞ്ഞിട്ടു ബി എ ഇംഗ്ലീഷ് എടുക്കാൻ നിൽക്കുകയാണ് .വലിയ വലിയ സ്വപ്നങ്ങൾ കണ്ട് മായാലോകത്തിൽ പെട്ട് നടക്കുന്ന ഒരു കാലമുണ്ടായിരുന്നു . അതൊന്നും അല്ല ജീവിതം എന്ന് തിരിച്ചറിഞ്ഞപ്പോൾ കുറച്ചൊക്കെ വൈകിയെങ്കിലും . എഞ്ചിനീയറിംഗ് എന്ന വൻ കുഴിയിൽ വീഴാതെ രക്ഷപെട്ടു . ജീവിത ലക്ഷ്യങ്ങളുടെ ഒരു ലിസ്റ്റ് തന്നെ ഉണ്ടാക്കി അതിലെ ആദ്യ ചുവടുകളിൽ തന്നെ കാലിടറി വീണ് , ഏതു വഴിയിലൂടെ സഞ്ചരിക്കണം എന്നറിയാതെ പകച്ചു നിൽക്കുന്ന എന്നെ കണ്ടിട്ട് എനിക്ക് തന്നെ അത്ഭുതം ആണ്.

ജീവിതം തൻറ്റെ കളികൾ തുടങ്ങിയിട്ടുള്ളു എന്നറിയാം. ഭയം ഉണ്ടോ എന്ന് ചോദിച്ചാൽ ഉണ്ട് . പക്ഷെ കീഴടങ്ങി കൊടുക്കാതെ ഇരിക്കാനുള്ള ഒരു മനസ്സിനെ വാർത്തെടുക്കണം.

അങ്ങനെ കാലുകൾ ഇടറി , വീഴ്ചകളിലൂടെ കടന്നുപോയികൊണ്ടിരിക്കുന്ന ജീവിതത്തിന് ഒരു വഴിത്തിരിവ് ഉണ്ടാകുമെന്ന് മനസ്സ് പറയുന്നു . പ്രതീക്ഷകളെ ഒരിക്കലും കൈവിടരുതെന്നാണല്ലോ !

LOVE THAT SMELLS OF RUST

You promised to love me hard.
Ah! I should have known that you
Would only love me hard till our
Love stops smelling like wild roses.
And when everything started to fade away;
You left me for someone better than me.
And all of a sudden our love started to smell of rust.
The dreams that we built eventually started to fall apart.
There is nothing left now, nothing at all;
Neither the valentine’s day gifts
Nor the romantic nights
As everything started to smell of rust
And now here we are dear!
Reciting the poem of our love that smells of rust

ALAS! I DON'T ANYMORE .....

Alas! I don't love anymore
For love is sacred and I ain't.
Alas! I don't talk anymore
For words are precious and I ain't.
I wish to be ignored as I have turned
Into a heartless creature
Oh! Caring for me is a sin.
Don't do that or I shall hurt you to the fullest.
Oh! Life,  where have you took me?
Alas!  These days... Wounds doesn't hurt
Words doesn't scare
Life has no meaning.
Leave me be !
I don't want to be a part of your life anymore..

നിനക്കായ് ഒരു ദിനം .

ഞാൻ നിന്നിൽ നിന്നും അകന്നു പോകവേ , തുറന്നു പറയാൻ കഴിയാതെ പോയ കഥകളുടെ കടൽ മനസ്സിൽ അടക്കിപ്പിടിച്ച് മൗനം പാലിച്ച സഖീ നിനക്കായ് ഒരു ദിനം
നിലാവിന്റെ കീഴിൽ ഇരുന്നുകൊണ്ട് നക്ഷത്രങ്ങളെ എണ്ണി കണക്ക് തെറ്റുമ്പോൾ എന്നോട് ദേഷ്യപ്പെടുന്ന സഖീ ... നിനക്കായ് ഒരു ദിനം
മഴവില്ലിൻ ഏഴഴകുള്ള പുഞ്ചിരിയുമായി എന്നെ വിളിച്ചുണർത്തി കവിളിൽ ഒരു ചുടു ചുംബനം നൽകുന്ന സഖീ... നിനക്കയ് ഒരു ദിനം .
നിൻ മുടിയിഴകളെക്കാൾ സൗന്ദര്യമുള്ള നിമിഷങ്ങൾ എനിക്കായ് സൃഷ്ടിച്ച സഖീ... നിനക്കായ് ഒരു ദിനം .
മഴനീർ തുള്ളികൾ കൈവിരൽ തുമ്പാകേ കോരിയെടുത്ത് എന്റെ മുഖത്തേക്ക്  വാരിയെറിയുന്ന സഖീ... നിനക്കായ് ഒരു ദിനം
പാലപ്പു മണുക്കുന്ന ത്രിസന്ധ്യതൻ ഐശ്വര്യമായി ജ്വലിക്കുന്ന സഖീ ...
നിനക്കായ് ഒരു ദിനം .
വെറുപ്പിന്റെ അന്ധകാരത്തിൽ അകപ്പെട്ടു പോയ എന്നെ വെളിച്ചത്തേക്ക് കൈപിടിച്ചുയർത്തിയ സഖീ... നിനക്കായ് ഒരു ദിനം .
ഒരായിരം ചോദ്യങ്ങൾ ഒളിപ്പിച്ചു വെച്ചിരിക്കുന്ന ആ മിഴിമുന എന്നിലേക്ക് നേരെ എരിയുന്ന സഖീ ... നിനക്കായ് ഒരു ദിനം.
ചുട്ടുപൊള്ളുന്ന വേനലിന്റെ കുളിർമയുള്ള മഴയായി പൊഴിയുന്ന സഖീ ... നിനക്കായി ഒരു ദിനം .
മൂർച്ചയുള്ള മുള്ളുകളായ എന്നിൽ പൂത്ത പനിനീർ പൂവായ സഖീ ... ഒരുപാട് നന്ദി അറിയിക്കുവാനുണ്ട് .
അതിനാൽ ദാ... നിനക്കായ് ഒരു സുദിനം .

THE UNIVERSE

Falling in love with the universe made sense , for we are the universe.
My heart beat slowly began to match with the heart beat of the universe.
I felt like my nature started to match with the nature.
And I compared myself to the entire universe rather than comparing myself to others.
It's existence mattered to me.
It's rules... haah!  they are a paradox.
Rule no. 1 : Nothing lasts forever
Rule no. 2 : Everything lasts forever.
Don't expect the universe to give you what you dreamt for,  As it only gives you what you deserve for your actions.
The Universe.... it is just #complicated.

JUST ONCE MORE

Once more did her heart say, that it want to admire someone again.
Once more did her soul say, that it want to starve for someone again.
Once more did her chapped lips say, that it want to smile again.
Once more did her palms say, that it want to be held again.
Once more did her tummy say, that it wants to be held again.
Once more did her courage say,  that it want to be tested again.
Once more.... Just once more did her eyes say,  that it want to count the stars again.
And once more... just like that, did she fall in love all over again.

THE TALE UNTOLD

It was dark, the room, when I opened my eyes. I could see the ceiling fan spinning slowly. I tried to get up,  but I couldn't. Somehow I made it to the washroom. The bright light entered my eyes and I squeezed my eyes shut. I looked at the mirror and saw someone miserable. Her eyes were swelled up, her mind out of control. Her face ruined by tears, her lips dry and lifeless, which once carried a beautiful smile. I couldn't bear that sight and I looked away.
I turned around to see whether my body still had those bruises that were caused by those eight inch blades that were used to stab me.
I could see those invisible blades that passed through my body and made it's way out through my heart. I turned the shower on and allowed the hot water to seep down through my soul.  I returned back to my bed and sat there staring at my good old picture.
"It's 6 AM already, go get ready. You need to practice for your dance performance today " I said to myself and got up. Wore that fake smile again just to pretend that I am happy. "Don't you wanna go? " Yelled mom. "Yeah mom " said I. and ran towards the front yard......

I WON'T REGRET LOSING YOU

Remember when you're gone away, Gone far into the silent land:
I will never regret.

When I won't hold your hands ever again;
Remember how you shook it off
and wonder how I got a much safer hands to hold on!
I won't remember you in my future plans because you were never a part of it! and yeah! It was the right time to bid goodbye to you!

You should have known that I always hold on to people.
And now sit and wonder why I let go of you.
I remember my friend saying to me... Unless and until I don't kneel down,  no one can ever harm me and you thought  I will live my entire life with tears in my eyes?

Oh! don't worry; I won't  fall into that darkness once again because you were not the one who reached out and pulled me into this happy world.

When I failed to understand what you were in real and you stabbed me with that eight inch blade.
You thought I would bleed and it just didn't happen. You know why?
The unconditional love of God was protecting me.

Now you tell my dear! why should I regret losing you?

ഹേ മനുഷ്യാ...

ഹേ മനുഷ്യാ ...
നിന്റെ രൂപത്തെ മാത്രമല്ല  നിന്റെ വൃത്തിഹീനമായ ചിന്താഗതിയെയും ഞാൻ വെറുക്കുന്നു;
നിന്റെ വാക്കുകളെ മാത്രമല്ല നിന്റെ പ്രവർത്തിയേയും ഞാൻ ഭയക്കുന്നു ;
നിന്റെ നോട്ടത്തെ മാത്രമല്ല നിന്റെ സ്പർശനത്തെയും ഞാൻ അറക്കുന്നു ;
എന്തിനു കാട്ടാളാ ഞങ്ങളെ വേട്ടയാടുന്നു?

പിഞ്ച് കുഞ്ഞെന്നില്ല മുതിർന്ന സ്ത്രീയെന്നില്ല  അമ്മയെന്നില്ല പെങ്ങളെന്നില്ല ഈ കാട്ടാളന്മാർ ആരെ വേണെമെങ്കിലും വേട്ടയാടും . അവന്റെ ദാഹം തീർക്കാൻ ആണത്രേ . സ്വന്തം മകളെ പീഡിപ്പിക്കുന്ന അച്ഛൻ , സ്വന്തം പെങ്ങളെ ഉപദ്രവിക്കുന്ന സഹോദരൻ , സ്വന്തം കൂട്ടുകാരിയെ നശിപ്പിക്കുന്ന സുഹൃത്ത് .
ഇങ്ങനെ പോകുന്നു ഈ കട്ടളന്മാരുടെ രൂപങ്ങൾ .എനിക്ക് ഒന്നുമാത്രം അറിഞ്ഞാൽ മതി ..ഇനി എത്രനാൾ കൂടി ഞങ്ങൾ ഇവർക്ക് ഇരയാകണം ?
നമ്മൾക്ക് സാധിക്കണം ഒരു പരിവര്ത്തനം വരുത്താൻ !!! അതിനു നമ്മൾ എല്ലാവരും ഒത്തുകൂടി പ്രവർത്തിച്ചേ മതിയാകുകയുള്ളൂ .

DEAR 17 YEAR OLD ME......

Dear 17 year old me...

There is nothing called sadness,there is only absence of happiness.
There is nothing called darkness, there is only absence of light.
There is nothing called hatred, there is only absence of love.
Always remember...there is nothing bad in this world. it is probably an absence of goodness. 
After all when you fail to find good people , you end up being one.
Just one thing to do love! Wipe of all the badness by enlightening the goodness in everyone.

LIFE & THE LIGHT

Life is the search for a light.
You will search for it through
the dark tunnels of hopelessness.
Everyone wanders in the search of it;
In search of that light of hope 
which gives them the strength to survive.
Life is after all the search for light
The light of a better future.
And then it strikes, suddenly
that the dark tunnels were just
the absence of light.

DREAMY GIRL

She .... she had 
A mindset as colorful as the rainbow
A mind as innocent as a kid
A soul as colossal as the sky
A voice as mellifluent as the river
And eyes that sparkled like stars in the dark sky.
In a matter of seconds did my dream broke and I tried
sleeping again.
But the dream didn't continue
...And I never saw her again.

#PAINT_IT_GREEN

Meanwhile my phone rings
"Tringg!!! Tringg!!! Tring!!!"

"Prithvi! It's been long. where have you been huh?"
From the other side "Heyy Anji coming out for a coffee?"
" I would love to " I replied
"Cafe Coffee Day at 5. Be there on time my girl"

Well it has been ages since Prithvi and I had gone out for a coffee. 
It is already 4:45 , I better leave now or else Prithvi will be mad at me for not being there on time. I drove to our main hangout place,Cafe Coffee Day. 
It is better not to speak about the noisy slow moving Indian traffic. 

My phone beeps and it's him. A message pops up as i unlock my phone "Anji!!! come fast, can't wait to create memories with you"
"Oh dear! here I come as a superwoman " I replied.

Somehow I found my way out of the traffic and I finally reached the destination. I ran towards Prithvi and like always he has got me blue orchids and Ferrero Rocher chocolates.He always take special care of what I like.

We sat down for a chitchat. We were discussing our plans for this entire week.He suddenly tossed in a topic.

"Anji...tell me my dear , If you ever had a chance to paint this entire world which color would you choose and why?"

Aaah! now that was something I wasn't even prepared for. Prithvi is always like this. He loves asking me questions. And now Prithvi wants to paint Prithvi(the earth) itself. I looked at him and there he was carrying a wicked naughty smile.

" Er! ummm... i guess I would paint it white as it resembles peace and this world needs it more than anything".

" You know what I think?" he replied. "I think we should paint it red, the color of love."

"Don't you think the world needs something else?"

We thought for a while and yelled it out "Greeeeen!!!! Let us paint it green" 

Now people were staring at us. We didn't seem to be bothered.

Green is the color we decided.

" Each of us plant a tree and there goes the world would be back to it's color" Greenery everywhere. 

"It will bring in all the peace. Right Prithvi?" 
"Yes my girl and who else would give love to this world than      mother nature?"

And we decided to paint the world GREEN.

THE FLUVIAL LOVE - The unconditional love of a river

Flimsy I was without him. This time my journey was through the dense forests of Kerala. I envied the wind as it could go meet her love whenever she wanted. I remember the way I had met him for the first time.My sea.

Under the pressure of the hectic sun I had once again transformed myself into vapor and now I was a part of one of those fluctuating clouds. I was enjoying the views. On my way I found someone , he had huge waves, he was not foible like me instead so strong that he washed away heavy rocks. I was staring at him like an idiot. His eyes suddenly caught mine and I looked away. I blushed and looked at him again. He wasn't looking at me. Aaah! The stupid cloud got heavy and it poured me down to the earth. I could never stop thinking of him. Never ever.Ages passed by and I always met him but he never looked at me.

This time I was all set for my transformation. I again reached him and I let a drop of mine fall towards him. He felt that and looked straight up. I still couldn't believe.he...he smiled at me. Then Mr. Sun made him transform. A few drops of him evaporated and came towards me. I should say that it was his small little message for me saying that he too was in love with me and all these years he didn't look up at me because he wasn't sure of what I was thinking.

Don't know what the cloud was up to.Either he was once again feeling heavy as he carried us or he over heard us speaking. Mr.cloud said to me " My dear it is time for you to join him and here I let you". He poured me down again. But this time it was not towards the land., it was towards him.

Now he is mine and  I am his.We are together forever. My sea and me.

THE MOST BEAUTIFUL PEOPLE

As Elizabeth Kubler Rose said " the most beautiful people we have known suffering , known struggle , known loss , and have found their way out of depths. These person have an appreciation , a sensitivity and an understanding of life that fills them with compassion , gentleness  and a deep loving concern . beautiful people do not just happen ."

Well that is so right. Beautiful people do not just happen. I am not talking about the external beauty which is mortal, I am talking about the internal beauty which is immortal. People may not remember how you looked like but will surely remember how you behaved. 

I believe that simplicity carried to an extend is elegance. The more simple , the more elegant , the more beautiful , the more radiant you become.Beautiful people never hurt anyone because they know how it feels to be hurt. They never leave people in difficult situations because they know how it feels to be left out, to be ignored. 

Beautiful people and flowers have many things in common. One of it is very crucial- the act of making others happy. The way they bloom to make you happy,and then some of us pluck them off and hurt them. Ouch!!! But still they gives out happiness until it decays. We shouldn't pluck them , instead shower them with love because they deserve it. 

Always remember there are many beautiful people in this world and  If you don't find one , be one. 

മൂന്നാമതൊരാൾ

സ്വർഗ്ഗം ഭൂമിയോട് രഹസ്യം പറയുന്ന ഒരു രീതി മാത്രമാണ്  മഴ . ആ രഹസ്യങ്ങൾ ചോർത്താൻ വരുന്ന മൂന്നാമതൊരാൾ ആണ് ഇടിമിന്നൽ .

ഈ മൂന്നമതൊരാളുടെ കാര്യം  പറഞ്ഞപ്പോഴാണ് ഞാൻ ചിന്തിക്കുന്നത് നമുക്ക് ഇടയിലും ഉണ്ട് ഇങ്ങനെ ചിലർ . മറ്റുള്ളവരുടെ രഹസ്യം അറിയാൻ ശ്രമിക്കുന്നവർ . ആ രഹസ്യത്തെ പരസ്യമാക്കി അതിനെ വിലയിരുത്തി പരിഹസിക്കുന്ന ചിലർ . ഇവർക്കൊന്നും ജീവിതത്തിൽ മറ്റു ലക്ഷ്യങ്ങൾ ഇല്ലാത്തതു കൊണ്ടാണോ അതോ ഇത് അവരുടെ ഒരു പ്രത്യേക തരം താത്പര്യം ആണോ ? ഈ ചോദ്യത്തിന് ഇതുവരെ എനിക്കൊരു ഉത്തരം ലഭിച്ചട്ടില്ല . ഈ നുഴഞ്ഞുകേ റ്റ്ക്കാരോട് തന്നെ ചോദിക്കാം. ജീവിതത്തിന്റ്റെ   പല വഴിത്തിരുവിലും ഇവരെ കണ്ടുമുട്ടുമല്ലോ , അപ്പോൾ നേരെ മുഖത്ത് നോക്കി ചോദിക്കാം . ഇതിനൊരു മറുപടി അറിഞ്ഞേ തീരുകയുള്ളു.

ഞാൻ ഏറ്റവും കൂടുതൽ  വെറുക്കുന്ന ഒരു കാര്യം ആണിത്  . മറ്റുള്ളവരുടെ ജീവിതത്തിൽ നടക്കുത് എന്തെന്ന് അന്വേഷിക്കും മുൻപ് തൻറ്റെ  സ്വന്തം ജീവിതത്തിലൊട്ട് ഒരു എത്തിനോട്ടം നന്നായിരിക്കും എന്നാണ് എൻറ്റെ ഒരു ചിന്താഗതി .

ഞാൻ എല്ലാം തികഞ്ഞതാണ് എന്നതല്ല ഞാൻ പറയുന്നതിന്റ്റെ ഉദ്ദേശം. ഞാൻ ഒരുപാട് കൂട്ടരേ ശ്രദ്ധിച്ചത് വെച്ചിട്ട് പറയുകയാണ് . പിന്നെ ഞാനും കുറെ അനുഭവിച്ചിട്ടുള്ളതാണ് ഈ മൂന്നമതൊരാളുടെ നുഴഞ്ഞുകയറ്റം . ഞാൻ ഓർക്കുന്നു  എഴാം ക്ലാസ്സിൽ പഠിക്കുമ്പോൾ നടന്ന ഒരു സംഭവം ആണിത്. എന്റ്റെ ഉറ്റ സുഹൃത്തിന്റ്റെയും എന്റ്റേയും ഇടയിലേക്ക് അപ്രദീക്ഷിതമായി (അനുവാദം ഇല്ലാതെ എന്നതായിരിക്കും കുറച്ചു കൂടി നല്ലത് ) കടന്നുവന്ന ഒരു കുട്ടി . ഞങ്ങൾക്കിടയിൽ നടക്കുന്നത് എല്ലാം അറിയണമായിരുന്നു ആ കുട്ടിക്ക്. എന്നിട്ട് ഞങ്ങൾ അറിയാതെ ഞങ്ങൾക്കിടയിൽ പ്രശ്നങ്ങൾ ഉണ്ടാക്കി കടന്നുകളയാം  എന്ന് ചിന്തിചിട്ടുണ്ടാകും. പക്ഷെ നടന്നില്ല . കാരണം ഞങ്ങളുടെ സൗഹൃദം അത്രക്ക് ബലം ഉള്ളതയിരൂന്നു.

ഞാൻ നിങ്ങളെ ബോധ്യപ്പെടുത്താൻ ഉദ്ദേശിക്കുന്നത് എന്തെന്നാൽ ... ഇത്തരം സ്വഭാവവും ചിന്താഗതിയും ഉള്ള മൂന്നമാതോരാൾക്ക് ഒരിക്കലും നമ്മുടെ ജീവിതത്തിൽ ഇടം കൊടുക്കരുത്എന്നാണ്